De rand van een letter op een computerbeeldscherm is een aaneenschakeling van meerdere krommen. Gegeven is dat $A$ de coördinaten $\left(\frac{1}{15}, \frac{4}{3}\right)$ heeft, $B$ de coördinaten $\left(1, \frac{19}{10}\right)$, dat de raaklijn in $B$ horizontaal is en dat de richtingscoëfficiënt van de raaklijn in $A$ gelijk is aan $4$. Het punt $C$ is het snijpunt van de twee raaklijnen.

Om de kromme $K$ te kunnen construeren, worden er, behalve de drie vaste punten $A$, $B$ en $C$, drie bewegende punten $P$, $Q$ en $R$ gebruikt. Deze bewegen als volgt:

• Punt $P$ beweegt voor $0 \leq t \leq 1$ met een constante snelheid over lijnstuk $AC$ van $A$ naar $C$. Er geldt: $\vec{OP} = \vec{OA} + t \cdot \vec{AC}$
• Punt $Q$ beweegt voor $0 \leq t \leq 1$ met een constante snelheid over lijnstuk $CB$ van $C$ naar $B$. Er geldt: $\vec{OQ} = \vec{OC} + t \cdot \vec{CB}$
• Terwijl punten $P$ en $Q$ bewegen, schuift punt $R$ op het bewegende lijnstuk $PQ$ van $P$ naar $Q$. Er geldt: $\vec{OR} = \vec{OP} + t \cdot \vec{PQ}$

Het punt $R$ doorloopt van $t = 0$ tot $t = 1$ een kromme van $A$ naar $B$. Deze kromme wordt de Bézierkromme (van $A$, $B$ en $C$) genoemd, en dat is kromme $K$ uit figuur 2.

Figuur 4 is op de uitwerkbijlage uitvergroot weergegeven.